POGLĄD ZARYSOWANY W ARTYKULE PROGRAMOWYM

Pod koniec XIX w. celował w tym zakresie dodatek tygodniowy Kuriera Lwowskiego, który w roku 1895 przyniósł „Dziennikarstwo polskie w Ameryce”, Antoniego Potockiego „Bulletin Pelonais w Paryżu” , a oprócz tego w r. 1893 – „Dziennikarstwo w Chinach”, w r. 1894 Leona Wasilewskiego „Nowe prądy w Czechach* w roku 1897 – „Dziennikarstwo angielskie”, w roku 1898…

RUCH UMYSŁOWY

Niewdzięcznym natomiast i jałowym bywa ten grunt dla pism mających zadanie odzwierciedlać i rozbudzać ruch umysłowy. Krótkim był żywot zasłużonych i głośnych,jak Dziennik Literacki i Tydzień; tym szybszym zamieranie pism, które iuż w zarodzie nie posiadały wa­runków żywotności. 0 kilku pismach literackich, które istnieją /był r. 1893/, powiedzieć można, że ich wspólnym znamieniem jest cicha…

ODZWIERCIEDLENIE BIEŻĄCEJ CHWILI

Dziennik musi od­zwierciedlać bieżącą chwilę, a fale codziennych wydarzeń mkną z szyb­kością, która częstokroć nie pozostawia ani czasu, ani miejsca na zgłębianie wszystkiego, co się pod powierzchnią fal tych mieści. Toteż nic nie zastąpi pism wyłącznie literaturze poświęconych, jeżeli są poczytne. One tylko mogą systematycznie zaznajamiać z postępami myśli, budzić zamiłowanie do czytania, ożywiać ruch umysło­wy,…

W ROZWOJU MYŚLI LUDZKIEJ

Trudność – to przede wszystkim szczupłe ramy naszego dodatku, zwłaszcza beletrystyka i ulotne artykuły sporą część ich muszą wypełniać, sposób zaś pole­ga na tym, aby na szerokich widnokręgach wskazywać i uwydatniać stale, co widzenia i uwagi godne. A zastrzec się musimy przeciwko przypuszczeniu, że takie odróżnianie faktów ważnych od nieważnych jest czymś dowolnym i subiektywnym. W…

NOTATKA

Notatka, niekiedy nazywana notką lub wzmianką – to zwięzła, naj­częściej jedno- lub kilkuzdaniowa wypowiedź o przewidywanym bądź zaistniałym fakcie. Zależnie od przyjętej przez redakcję zasady no­tatki drukowało się w wyodrębnionych graficznie działach lub rubry­kach kronikarskich129. W tygodnikach galicyjskich, podobnie jak w całej prasie, drukowano je anonimowo lub sygnowano kryptonimami au­torów. W jednych tygodnikach, zwłaszcza drugiej…

DLA ZWRÓCENIA UWAGI NA TEKST

Dla zwrócenia uwagi na dany tekst notatki jej tytuł, incipit zaczynano innym kro­jem czcionki, spacjowaniem, kursywą, pogrubieniem lub czcionką więk­szego stopnia. Treść, tematyka notatek, także tych które najściślej wiązały się z książką i prasą, była różnorodna i w zasadzie nieogra­niczona w tygodnikach o profilu zainteresowań ogólnych. W tygodni­kach specjalistycznych również i tematyka notatek zazwyczaj dostoso­wywana…

KRÓTKO I NA TEMAT

Notatka przeważnie mówiła o jednym aktualnym fakcie. Notatki krótkie, zwłaszcza jednozdaniowe, powiadamiały zwykle o zdarzeniu się tego faktu. Notatki obszerniejsze, rozbudowane szczegółowo omawiały jakiś temat, stając się często bardziej podobne do artykułów niż no­tatek. Od artykułów w takim przypadku różniło je tylko umiejscowie­nie w dziale notatek i źródło opracowania. Obszerne notatki zazwy­czaj bywały streszczeniami artykułów…

NOTATKA JAKO GATUNEK PISARSKI

Nie­wielkie rozmiary, niewymyślna forma czyniły z notatki bardzo wygod­ne i sprawne narzędzie komunikowania najświeższych wiadomości, które nie zasługiwały na większe omówienie lub gdy na napisanie czegoś obszerniejszego i gruntowniejszego nie starczało czasu. Stąd też niejednokrotnie notatki zapowiadały ponowne podjęcie tematu, a nie­kiedy wskazywały autora, formę ujęcia, objętość, a nawet przewidywany czas opublikowania. Notatka jako gatunek pisarski…

UMIESZCZONE W TYGODNIKACH

Nigdy zaś nie trafiały one do działów czy rubryk poświęco­nych ogłoszeniom i „nadesłanym”. Umieszczane były w tygodnikach z woli wydawców i redaktorów bez pobierania jakichkolwiek opłat. Po­nadto od ogłoszeń notatki różniły się wyposażeniem graficznym. Zazwy­czaj składano je najmniejszymi, z używanych do druku tygodnika, czcionkami. Od listów natomiast notatki różniły się tym, iż w na­główkach i…

ZE WZGLĘDU NA ROZMIARY

Równie dobrze służyła do powiadamiania czytelników o przeszłych, bieżących i przewidywa­nych zdarzeniach: o życiu osób, o dziejach przedsiębiorstw, wresz­cie o samych książkach i wydawnictwach periodycznych oraz o wszyst­kim, co z nimi się łączyło, a było przedmiotem zainteresowania his­toryków książki i prasy w szczególności. Ze względu na rozmiary, zawartość treściową, kompozycję oraz in­ne jes^jze właściwości, notatki należą…