Kategoria: Marketing
Kategoria: Marketing
STRESZCZENIA KSIĄŻEK
W numerze 63 (właściwie 39 z 1 października 1894) pt. „Obyczaje chińskie” streszczono fragment książki pisarza francuskiego dr d’Estrev, według którego kultura chińska zawsze jest przeciwieństwem europejskiej, jak książka europejska jest odwrotnością książki chińskiej:„Książka chińska zaczyna się tam, gdzie się u nas kończy. Zgłoski stawia się tam od prawej strony ku lewej i od góry ku…
GDZIE UKAZYWAŁY SIĘ STRESZCZENIA
Streszczenia ukazywały się również w Echu Literackim. W rubryce „Wiadomości artystyczne i literackie”, m.in natrafiamy na taką krótką relację wywiadu prasowego: „Interwiew z Sienkiewiczem miał w ostatnich dniach współpracownik Gońca Łódzkiego. Znakomity autor „Quo vadis” zwierzył się przed dziennikarzem,że udaje się do Nizzy jedynie dla wypoczynku, gdyż czuje się zupełnie zdrów. Na zapytanie, czy „Krzyżaków’ doprowadzi do…
WIZJA ROZTACZANA NAD CZYTELNIKIEM
Ukazać się miała pod tytułem przełożonym przez streszczającego na „Romans paryżanki”, a fantazjowaniem na temat XX w. podobno piętnowała wynaturzenia stulecia XIX. Ta dość niezwykła powieść ukazująca przeżycia dziewczyny, co krok napotykającej na cuda naszej techniki, roztaczała przed czytelnikami również wizję niespotykanych w XIX wieku środków masowego komunikowania. Po części streścił je następująco: „Zaledwie – bohaterka…
PRZYKŁADOWE STRESZCZENIE
W XX wieku pisane gazety już nie istnieją. Epoka, olbrzymi dziennik, przy którym Helena ma być kronikarką salonów, zajmuje pałac, gdzie funkcjonują fonografy i maszyny elektryczne – wiadomości rozchodzą się telefonami, osobny przyrząd wprowadza redakcję w związek z korespondentami na najdalszych punktach świata i pozwala jej widzieć naocznie bitwy itp., i od razu zdawać z…
SPIS TREŚCI – RZECZY
W tygodnikach galicyjskich, zwłaszcza XIX w., czytelnik stosunkowo często natrafia na nienarracyjne formy wypowiedzi, a pomiędzy nimi na wszelkiego rodzaju soisy rzeczy, przedmiotów itp. zestawienia, o- becnie przez niektórych najchętnie i nazywane spisami treści. „Encyklopedia wiedzy o książce” defini je spis treści jako „zestawienie zawartości książki, objemujące wszystkie jej elementy (słowo wstępne wstęp, rozdziały, podrozdziały,…
WE WSZELKIEGO RODZAJU WYDAWNICTWACH
Spis rzeczy (treści) pojawiał się i nadal występi ie we wszelkiego rodzaju wydawnictwach ciągłych, a więc i w czasc smach. W tygodnikach galicyjskich stanowił istotny i stały składnik .nformujący o zawartości pojedynczego zeszytu, wyodrębnionego zbioru kwartalnego, półrocznego lub rocznego, nazwywanego w jednych wypadkach tomem, w innych rocznikiem. Podobnie jak w książce, spis rzeczy umieszczano albo na…
SPIS RZECZY JAKO ŚRODEK PRZEKAZYWANIA WIADOMOŚCI
Spis rzeczy jako środek przekazywania wiadomości o pojedynczym numerze czasopisma częściej pojawiał się w ostatnich latach XIX w. Używany był albo do informowania o zawartości tygodnika, w którym był drukowany, i wówczas jego miejsce znajdowało się tuż pod główką kolumny lub na końcu numeru, albo do zapoznawania z zawartością innych periodyków, i wtedy znajdował miejsce…
ZACHOWYWANIE KOLEJNOŚCI
Spis rzeczy pojedynczego numeru tygodnika,podobnie jak spis rzeczy książki, zachowywał kolejność następowania po sobie elementów składających się na zawartość, czyli tzw. układ, podobnie wyszczególniał tytuły działów (rubryk). Prócz tego jednak przede wszystkim wyszczególniał tytuły konkretnych utworów i ich autorów. Nie podawano jednak stronic, na których wskazane materiały się znajdowały. Nie było to potrzebne z uwagi…
O NIEWIELKIEJ OBJĘTOŚCI
Spis rzeczy numeru tygodnika,jako forma zwięzłego, przejrzystego prezentowania jego zawartości znamienny był dla tygodników specjalistycznych, jak Ekonomista Narodowy, Gmina, Jutrzenka, Szkoła, Życie, a zwłaszcza tak obszernych (dużego formatu i objętości), jak Ruch Literacki i Tydzień Literacki. Tygodniki prowincjonalne* – lokalne oraz inne niewielkiej objętości – których pojedyncze numery, a nawet roczniki, obywały się bez zestawień zawartości,…
ZAWARTOŚĆ WYBRANYCH CZASOPISM
Jedne tygodniki sporadycznie lub okresowo podawały zawartość wybranych czasopism, inne służyły stałą informacją najświeższych numerach odpowiednio dobranej grupy tytułów. 0 doborze dość często decydowały powiązania ideowe, interesy, obok niewątpliwej użyteczności wydawnictw prezentowanych i tym samym zalecanych. Pojedynczy numer tygodnika prowadzącego tego typu działalność informacyjną przeważnie przynosił po kilka takich spisów zawartości o niekiedy, jak to czyniono w Ekonomiście…